چیدن سفره‌ی هفت‌سین برای چندتا بچه‌گربه‌ که تا حالا از این کارها نکرده‌اند شاید آن‌قدرها هم سخت نباشد، اما درست‌کردن سمنو حتماً اسباب دردسرشان می‌شود. حالا اگر قرار باشد مادربزرگ (که همیشه عیدی‌های خوبی می‌دهد) موقع تحویل سال به خانه‌ی آن‌ها بیاید، تازه ماجرا شروع می‌شود!

این داستان، تلاش بچه‌ها برای ارائه‌ی کاری بی‌نقص را با بیانی طنزآمیز نشان می‌دهد. آن‌ها همه‌ی تلاششان را می‌کنند تا سفره‌ی هفت‌سینشان بی‌سمنو نباشد، چون سمنو برای مادربزرگ بسیار مهم است. نویسنده و تصویرگر، هماهنگ و هم‌نوا پیش رفته‌اند و موجزگویی نویسنده در کنار تصویرهای شاد و خوش‌رنگ، یک کتاب تصویری موفق را به مخاطب کودک و حتی بزرگسال عرضه می‌کند.

قبل از اینکه داستان شروع شود، حوصله‌ی گوزن سر رفته است. گوزن از جنگل می‌آید بیرون، دو قدم می‌رود به طرف رودخانه و داستان آغاز می‌شود…

در این داستان حیواناتی کاملاً متفاوت با علاقه و سلیقه‌های گوناگون فقط با اندکی انعطاف هوشمندانه و مهربانانه توانستند با هم بازی کنند و دوستی با یکدیگر، وفاداری، محبت و همیاری را میان هم به وجود آوردند.

در این داستان بچه‌ها می‌آموزند که نباید منتظر باشند تا کسی شبیه آن‌ها باشد تا با او دوست شوند و بازی کنند، اگر می‌خواهند از اوقاتشان با بازی کردن لذت ببرند باید هم‌بازی شدن را یاد بگیرند. یعنی از توقعات و انتظارات خودخواهانه دست بردارند و در مقابل علاقه و سلیقه و افکار دیگران انعطاف داشته باشند.

یکی بود، یکی نبود. یک پدر بود و یک پسر بود. پدر نامش اِریش اُزِر بود و در سال ۱۹۰۳ در شهر پلاوئن در آلمان به دنیا آمد. در دانشکده‌ی هنر در شهر لایپزیگ هنر نقاشی را آموخت. بیست‌وهشت ساله بود که پسرش کریستیان، به دنیا آمد. آن‌ها در دوران حکومت استبدادی هیتلر زندگی می‌کردند. پدر از راه نقّاشی‌کردن با این حکومت ظالم مُبارزه می‌کرد.

اِریش اُزِر، برای پسرش هم قصّه‌های دلنشین می‌گفت و آن‌ها را نقّاشی می‌کرد. این قصّه‌ها، که فقط نقّاشی است و نوشته‌ای به همراه ندارد، یکی از برجسته‌ترین کتاب‌های کودکان جهان است. سه کتاب قصّه‌های من و بابام برداشتی است از این قصّه‌های تصویری که برای کودکان ایرانی بازپَرداخت و نوشته شده است.

یکی بود، یکی نبود. یک پدر بود و یک پسر بود. پدر نامش اِریش اُزِر بود و در سال ۱۹۰۳ در شهر پلاوئن در آلمان به دنیا آمد. در دانشکده‌ی هنر در شهر لایپزیگ هنر نقاشی را آموخت. بیست‌وهشت ساله بود که پسرش کریستیان، به دنیا آمد. آن‌ها در دوران حکومت استبدادی هیتلر زندگی می‌کردند. پدر از راه نقّاشی‌کردن با این حکومت ظالم مُبارزه می‌کرد.

اِریش اُزِر، برای پسرش هم قصّه‌های دلنشین می‌گفت و آن‌ها را نقّاشی می‌کرد. این قصّه‌ها، که فقط نقّاشی است و نوشته‌ای به همراه ندارد، یکی از برجسته‌ترین کتاب‌های کودکان جهان است. سه کتاب قصّه‌های من و بابام برداشتی است از این قصّه‌های تصویری که برای کودکان ایرانی بازپَرداخت و نوشته شده است.