۳۴/۷ کوادریلیون دقیقه از انقراض آخرین دایناسور می‌گذرد

آنتون دوستان خوبی دارد که گاهی به کمکش می‌آیند. مثل وقتی که قرار است آنتون همه‌ی برگ‌های خشک را دسته کند، اما آخرین برگ را باد می‌برد. آنتون و برگ‌ها را بخوانید تا ببینید آیا آنتون، لوکاس، گرتا و نینا موفق می‌شوند آن برگ را بگیرند یا نه؟

کتاب ازدواج با خورشید، داستان دندان‌سوزنی، موشی شجاع و قوی است که می‌خواهد با قوی‌ترین موجود دنیا ازدواج کند. دندان‌سوزنی روزی کت و شلوار می‌پوشد و برای خواستگاری راهی می‌شود.

بازنویسی افسانه‌ها، سهم بسزایی در انتقال فرهنگ به کودکان دارد و بسیار ارزشمند است. اکبرپور، با دست‌مایه قراردادن یک افسانه‌ی قدیمی، مخاطب کودکش را در چالش «کی قوی‌تر است» شریک می‌کند و به صورتی غیرمستقیم، این پیام را به کودک منتقل می‌کند که همیشه بزرگ و دست نیافتنی بودن دلیل بر قدرت و عظمت نیست.

تصویرگر این کتاب، حمیده خسرویان، با استفاده از رنگ‌های زنده‌ و شاد و بته جقه‌هایی که در زمان‌هایی نه چندان دور در لباس‌های مردم ایران نقش اساسی داشته‌اند، توانسته است هماهنگ با متن، خالق فضای سنتی و زیبایی باشد که لذت خواندن را برای مخاطب دوچندان می کند.

این کتاب داستان کودکی است که درگیر دوری مادرش است. او با پدرش زندگی می‌کند که او نیز از دوری همسرش رنج می‌برد. ماجراهای این کتاب با لحن روایی متناوب، از دید چند شخصیت روایت می‌شود که هر کدام به نوعی در این داستان نقش دارند.

شخصیت اصلی این کتاب، پسری درو نگرا به نام گیل است که در عالم تخیلات قوی خود زندگی می‌کند. در مدرسه کمتر با پسرها بازی می‌کند و تنها دوستش نازیا، دختری اهل پاکستان است. گیل می‌خواهد مری پاپینز شود. اما پشت چهره‌ی آرام گیل، دنیایی از قطعات پازل وجود دارد که هریک گوشه‌ای از زندگی‌اش را نشان می‌دهند. هر قطعه از این پازل در دست یکی از شخصیت‌های داستان است و با هر روایت جدید، قسمتی از ماجرا روشن می‌شود. در این میان، معلم و روانشناس مدرسه متوجه حالت‌های عجیب او می‌شوند و به دنبال حل مشکلاتی می‌ر‌‌وند که در ابتدا نمی‌دانند چیست.

تمام افراد خانواده ی آبتین قهرمان مسابقات ورزشی بودند، اما او هیچ شباهتی به بقیه ی خانواده اش نداشت. نه قهرمان بود، نه دوست داشت قهرمان شود و نه حتی مثل بقیه‌ی افراد خانواده اش، خال بزرگی بالای لبش داشت. خانواده حسابی از او ناامید شده بودند.

تا این که روزی از روزها آبتین فکر بکری کرد...