باور کنید من مرغ ماهی‌خوار نیستم!

این‌همه حرف و حدیث پشت سر یک پسر و دایی‌اش؟! مگر می‌شود؟ میگویند دایی‌اش معتاد است و توی خانه‌شان جن دارند. اصلاً کسی که در محله‌ی جن‌آباد و پشت غسالخانه زندگی کند حتماً یک جای کارش می‌لنگد. افشین، باید از همه‌ی این‌ها سر در بیاورد و بفهمد این چه موجودی است که با صدای بلند توی خانه‌ی آن‌ها فریاد می‌زند: اِن نوگی!

آن‌سوی دریای مردگان رمانی هیجان‌انگیز و خواندنی است که مخاطب را تا انتها با خود همراه می‌کند. این کتاب درباره‌ی داستان دو دنیا، موجوداتی فراواقعی و و خطرهایی است که قهرمانان داستان با آن دست‌به‌گریبانند. خواندن این اثر منحصربه‌فرد را از دست ندهید.

کتاب ازدواج با خورشید، داستان دندان‌سوزنی، موشی شجاع و قوی است که می‌خواهد با قوی‌ترین موجود دنیا ازدواج کند. دندان‌سوزنی روزی کت و شلوار می‌پوشد و برای خواستگاری راهی می‌شود.

بازنویسی افسانه‌ها، سهم بسزایی در انتقال فرهنگ به کودکان دارد و بسیار ارزشمند است. اکبرپور، با دست‌مایه قراردادن یک افسانه‌ی قدیمی، مخاطب کودکش را در چالش «کی قوی‌تر است» شریک می‌کند و به صورتی غیرمستقیم، این پیام را به کودک منتقل می‌کند که همیشه بزرگ و دست نیافتنی بودن دلیل بر قدرت و عظمت نیست.

تصویرگر این کتاب، حمیده خسرویان، با استفاده از رنگ‌های زنده‌ و شاد و بته جقه‌هایی که در زمان‌هایی نه چندان دور در لباس‌های مردم ایران نقش اساسی داشته‌اند، توانسته است هماهنگ با متن، خالق فضای سنتی و زیبایی باشد که لذت خواندن را برای مخاطب دوچندان می کند.

اگر ۵/۳ میلیارد سال عمر زمین را به اندازه ی یک ساعت در نظر بگیریم، دایناسورها در دقیقه ی ۵۶ به وجود می آیند و سه دقیقه بعد از بین می روند و انسان های امروزی در ۸/۵۹ ثانیه بعد از دقیقه ی ۵۹ ظاهر می شوند اگر خورشید را به اندازه ی یک گریپ فروت در نظر بگیریم، زمین به اندازه ی یک دانه ی نمک و حتی بزرگ ترین سیاره یعنی مشتری، به اندازه ی یک نخود درشت خواهد بود. اگر عمر متوسط انسان ها را با تعداد ردپای آن ها روی شن نشان دهیم، مردم امریکا ۷۸ ردپا، اروپایی ها ۷۶ ردپا، مردم آسیا ۷۰ ردپا و مردم آفریقا ۵۸ ردپا از خود به جا می گذارند اگر تمام آب روی زمین را با ۱۰۰ لیوان نشان دهیم، یک لیوان همه ی آبی را نشان می دهد که در دسترس ماست و برای حیات لازم است. کوچک کردن مفاهیم و عددهای بزرگ در مقیاسی کوچک باعث می شوند دنیای خود را به صورتی متفاوت ببینیم و ارزیابی کنیم.

تمام افراد خانواده ی آبتین قهرمان مسابقات ورزشی بودند، اما او هیچ شباهتی به بقیه ی خانواده اش نداشت. نه قهرمان بود، نه دوست داشت قهرمان شود و نه حتی مثل بقیه‌ی افراد خانواده اش، خال بزرگی بالای لبش داشت. خانواده حسابی از او ناامید شده بودند.

تا این که روزی از روزها آبتین فکر بکری کرد...