فکر می‌کنید یک روزنامه تا آخرش فقط یک روزنامه می‌ماند؟ روزنامه‌ی آناهیتا تیموریان می‌توانست روی پنجره‌ی آشپزخانه‌اش بپوسد و خیس بخورد، اما نه… روزنامه‌اش «ری‌را» نام داشت و صاحبی هنرمند که سطر به سطر پیام مهر و دوستی‌اش را می‌فهمید. ری‌را قایق شد و همه‌ی دریاهای خیالی دنیا را گشت. او عاشق شنا کردن بود، تا این‌که یک روز پرواز را یاد گرفت…

آناهیتا تیموریان تصویرگر و نویسنده‌ی باسابقه و خوش‌ذوق کتاب‌های کودکان، سال‌هاست که دنیای کودکان را سرشار از رنگ و نقش و واژه می‌کند. او داستان تصویرهایش را خودش می‌نویسد یا شاید تصویر داستان‌هایش را خودش می‌کشد. مهارت او در هر دو حوزه، ترکیب کودکانه و خوش‌نوایی پدید می‌آورد که بسیار خواندنی و دیدنی است. او این بار در قایق کاغذی، سراغ آشناترین تجربه‌ی کودکان رفته است؛ روزنامه و ساختن قایق و موشک با آن. شخصیت داستان، از سفر درون به سفر واقعی و پرواز می‌رسد و راوی با این‌که با رفتن ری‌را تکه‌ای از وجودش را از دست می‌دهد، جلوی پروازش را نمی‌گیرد و او را به تجربه‌های نو دعوت می‌کند. کودکان با خواندن این کتاب، جسارت تغییر و رشد را به دست می‌آورند و رهایی را در اوج دوستی و دل‌بستگی تجربه می‌کنند.

ﭘﺪر و ﭘﺴﺮ ﺳﺎده‌اﻧﺪ و ﭘﺮاﺣﺴﺎس. ﻫﺮدو ﺗﻼش می کنند ﺗﺎ ﺑﺮ سختی ها پیروز ﺷﻮﻧﺪ و وقتی در مسیر نادرستی می‌اﻓﺘﻨﺪ، ﺗﻼﺷﺸﺎن را می کنند ﺗﺎ ﺑﻪ راه اصلی ﺑﺎزﮔﺮدﻧﺪ. دیگران نمی توانند آنﻫﺎ را از دنیای ﺧﻮدﺷﺎن و ﻓﺮﻫﻨﮓ و شیوه زندگی شان دور ﻛﻨﻨﺪ. آنﻫﺎ اﻟﮕﻮى راﺑﻄﻪى ﭘﺪر و فرزند هستند ؛ حتی اﮔﺮ اشتباهاتی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. آنﻫﺎ ﺷﺎدى زندگی را در ﻟﺤﻈﻪﻫﺎیی ﻛﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ پیدا ﻣیﻛﻨﻨﺪ و وقتی ﺛﺮوﺗﻤﻨﺪ و ﻣﺸﻬﻮر می شوند، از ﺛﺮوﺗﺸﺎن ﺑﻪ بهترین ﺷﻜﻞ اﺳﺘﻔﺎده می کنند. زندگی این دو ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺷﺎدى اﺳﺖ، ﺑﺮاى ﺗﻤﺎم ﻛﻮدﻛﺎن دنیا دوﺳﺖداﺷﺘﻨی و زیباست.
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪى ﺳﻪ ﺟﻠﺪى «ﻗﺼﻪﻫﺎى ﻣﻦ و ﺑﺎﺑﺎم» داﺳﺘﺎنﻫﺎیی اﺳﺖ ﻛﻪ ایرج ﺟﻬﺎﻧﺸﺎﻫی ﺑﺮ پایه ﻧﻘﺎﺷیﻫﺎى اریش ازر ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ آلمانی ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ و اﺳﺘﻘﺒﺎل بسیاری ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. این ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ از ﺳﺎل ۱۳۶۱ ﺗﺎﻛﻨﻮن بیش از هفتاد ﺑﺎر تجدید ﭼﺎپ ﺷﺪه و ﻧﺴﺨﻪ‏ى رنگی آن در ﺳﺎل ١٣٩۵ ﺑﺮاى اوﻟیﻦ‏ﺑﺎر ﻣﻨﺘﺸﺮ شده است.

علاقه مندان این مجموعه جذاب می توانند ۳ جلد آن را در قالب جعبه به عزیزانشان هدیه بدهند.

مانو و اونام دو پسر هم‌سن و سال‌اند، اما یکی در صلح و دیگری در جنگ زندگی میکند. آن‌ها شبیه هم‌اند، درس میخوانند، خانواده دارند و پر از رؤیا و آرزو هستند. قرارگرفتن آن‌ها در موقعیت‌های گوناگون و تجربهی فضاهای متفاوت، خواسته‌ها و آرزوهایشان را شکل میدهد. بازیهای جنگی برای مانو بسیار جذاب و سرگرم‌کننده است، درحالیکه اونام در جنگ و کشتار زندگی میکند.

زندگی در کنار خانواده و به دور از خشونت، حق همهی کودکان است. اِبِر، نویسندهی کاندید جایزهی آسترید لیندگرن، در روایتی موازی، با رویکردی صلح‌جویانه، دو کودک را در شرایط جنگ و صلح قرار میدهد و با قیاس فضاهای زندگی و نشان‌دادن واقعیت‌های پیش روی آن‌ها، چهرهی تلخ و زشت جنگ را به مخاطبانش نشان میدهد. و در این میان، آرامشی که شاید برای بسیاری عادی به نظر برسد، ارزش دیگرگونه‌ای مییابد.

این کتاب، ضمن انتقاد از فرهنگ خشونت‌طلبانهی حاکم بر جامعه‌های مرفه، نیازها و دغدغه‌های کودکان و مردم کشورهای درگیر جنگ را به شکلی مؤثر مطرح میکند و قضاوت را به مخاطبان کودک و بزرگسال خود واگذار میکند.