او یک مشت‌زن حرفه‌ای بود و از مشت زدن لذت می‌برد و احساس قدرت می کرد. اما روزی رسید که دیگر چیزی برای مشت زدن نمانده بود، دیگر کسی برایش دست نمی‌زد، هورا نمی‌کشید و نمی‌دیدش. یک روز به تنهایی‌اش و به دست‌کش‌های پاره‌اش فکر کرد. فکر کرد چرا دیگر مشت‌هایش کسی را خوشحال نمی‌ کند حتی خودش را…

حسن موسوی تصویرگر جوان و بااستعدادی است که با رنگ‌های گرم و زنده، فرم‌های زیبا و الگوهای تکرارشونده دنیای پرشوری را پیش چشم مخاطب زنده می‌کند. مشت‌زن، تقابل محبت و خشم را به نمایش می‌گذارد و مهار قدرت را یادآور می‌شود. داشتن زور بازو و مشت‌زنی می‌تواند خوب باشد، به شرط این‌که در راستای انسان‌دوستی و هم‌یاری به کار رود. مشت‌زن تا جایی در دل دیگران جا دارد که محبت را از یاد نبرده باشد.

در پایان، مشت‌زن حاصل عمرش را در اختیار کودکی می‌گذارد که دنیای آینده را خواهد ساخت. او به کودک مشتاق، اندیشیدن به هدف را می‌آموزد. شیوه‌های گوناگون ارتباط انسان و طبیعت و برخورد درست با طبیعت، به جای نابود کردنش، در این اثر برجسته شده‌اند و پیام دوستی با طبیعت و شناخت تهدیدهایش را به مخاطب منتقل می‌کنند.

میخی بر دو چوب کوبیده می‌شود و قامت مترسکی شکل می‌گیرد. تکه‌ پارچه‌های کهنه و کثیفی که دور تنش پیچیده می‏شوند، او را تبدیل به موجودی ترسناک می‌کنند که حیوان‌ها و بچه‌ها از او می‌ترسند. کشاورز مترسک را بر دوش می‌گذارد و تا زمین‌های کشاورزی می‌برد و پایش را در زمین محکم می‏کند. قرار است مترسک، ترسناک باشد و حیوان‌های متجاوز را فراری دهد، اما او نمی‌خواهد ترسناک باشد. نمی‌خواهد در زمین ساکن بماند.

اکبرپور، نویسنده‌ی نام‌دار عرصه‌ی ادبیات کودک و نوجوان ایران سعی کرده است با استفاده از این داستان جذاب، قضاوت‌نکردن بر اساس ظاهر را به مخاطبانش القا کند. در سنت ادبی ما معمولاً خوب‌ها زیبا و بدها نازیبا هستند، اما داستان مترسک باور رایج را می‏شکند.

تصویرگر کتاب، مریم طهماسبی، تأثیر روانی رنگ‌ها را به‌خوبی می‌شناسد و با رنگ‌های زنده و شاد، تصویرهایی پویا خلق کرده‏ است. تصویرهایی که به متن جان می‌دهند و قدرت تجسم کودک را بالاتر می‌برند.

پیرزن و پیرمرد بچه‌دار نمی‌شدند تا اینکه یک دختر ریزه‌میزه و فسقلی به نام نخودک وارد زندگی‌شان شد. وقتی نخودک داشت با بچه‌ها توی کوچه بازی می‌کرد ناگهان دیو کلک به سراغشان آمد و آنها را به خانه‌ی خودش برد. فکر می‌کنی نخودک ریزه‌میزه می‌تواند از دست دیو فرار کند؟

ﺑﻮریﺲ یﻚ ﺑﭽﻪى ﻣﻌﻤﻮﻟی اﺳﺖ: ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣیرود، دوﭼﺮﺧﻪﺳﻮارى ﻣیﻛﻨﺪ و از درﺧﺖ ﺑﺎﻻ ﻣیرود؛ درﺳﺖ ﻋیﻦ ﺑﭽﻪﻫﺎى دیﮕﺮ. اﺻﻼً ﻣﻬﻢ ﻧیﺴﺖ ﻛﻪ ﻗﺪ و ﻗﻮارهاش ﺑﺎ ﺑﻘیﻪ ﻓﺮق ﻣیﻛﻨﺪ، ﭼﺸﻢﻫﺎى درﺷﺖﺗﺮى دارد یﺎ ایﻦﻛﻪ وﻗﺘی ﻧﻮزاد ﺑﻮده، ﭘﺪر و ﻣﺎدرش ﺗﻮى ﻣﺮداب ﭘیﺪایﺶ ﻛﺮدهاﻧﺪ. اﻣﺎ یﻚ روز ﺑﻮیی ﺑﻪ دﻣﺎﻏﺶ ﻣیﺧﻮرد ﻛﻪ در اﻋﻤﺎق ﺧﺎﻃﺮهاش ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه و او را ﺑﻪ یﺎد دوران ﻛﻮدﻛیاش ﻣیاﻧﺪازد؛ ﺑﻮى ﺧﺎﻧﻪ.
ﺑﻮریﺲ ﺑﺎ یﻚﻋﺎﻟﻤﻪ ﺳﺆال در ذﻫﻨﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺮداب ﻣیرود و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺟﻮابﻫﺎیﺶ را ﭘیﺪا ﻣیﻛﻨﺪ.

وقتی به یک گربه نگاه می‌کنید، چه می‌بینید؟ برندن ونزل شکل‌های مختلف زندگی یک گربه را از نگاه موجودات دیگر به نمایش می‌گذارد و نشان می‌دهد چگونه دیدگاه ما، آنچه را که می‌بینیم شکل می‌دهد. این کتاب نمایش زیبایی است از مشاهده، کنجکاوی و تخیل.

گربه از منظر هر موجود به یک شکل است. سگ، او را لرزان و خجالتی می‌بیند. برای ماهی، گربه فقط دو چشم بزرگ و درخشان است.  موش، او را شکارچی وحشی و دیوانه‌ای می‌بیند.  کَک، گربه را اقیانوس غلتانی از خز تصور می‌کند و… با دیدن این اثر مخاطب درمی‌یابد که به تعداد هرکس، از هر مفهوم تعریف وجود دارد. ادراک با تجربه‌های زیسته، ارتباطی مستقیم دارد. نویسنده  تصویرگر، بدون افتادن در دام شعار و دشواری‌های فلسفی، به ساده‌ترین و زیباترین شکل، این مفهوم را برای کودکان بازگو می‌کند.  او با تأکید بر تمرکززدایی، کودکان را در تجربه‌ها و نگاه دیگران شریک می‌کند. کودک وقتی می‌تواند به تفاو ت‌ها احترام

بگذارد که آن‌ها را لمس کند و به رسمیت بشناسد. برندن ونزل از سبک‌های متنوع نقاشی بهره می‌گیرد تا نشان دهد چگونه هنر و ادراک از تخیل تأثیر می‌گیرند. تصویرهای او جاندار، خوش آب و رنگ و کودکانه‌اند.