Showing all 7 results
ادبیات نزد افلاطون
سیر قهقراییِ نزول آثار ادبی در روزگارِ معاصر، فروماندن متخصصان از ارزشگذاری میان اثر ادبیِ مایهور و کممایه، و تکثر رو به بینهایتِ نظریهها و رهیافتهای ادبی، خبر از نوعی سرخوردگی از امکانِ شناختِ ادبیات در تمامیتِ آن را میدهد. چنین وضعیتی همانقدر که از طرحِ پرسشِ «ادبیات چیست؟» کناره میگیرد اهمیتِ پیشکشیدنِ آن را نیز فرایاد میآورد. علم بلاغت در قلمرو اسلام و دانش سخنوری در یونان و روم باستان از یکسوی، و رشتههایی همچون زبانشناسی، نقد ادبی، و حتی نظریۀ ادبیات از سویِ دیگر، از آن جهت که خود را عهدهدارِ شناخت حوزههایی جزئی از کلیت ادبیات ساختهاند، و یا پای در متافیزیکهایی جزمی استوار کردهاند، بهویژه در عصرِ پایانِ متافیزیکها، راهی به طرح و صورتبندیِ پرسشِ پیشگفته نمیبرند. برای طرح این پرسش، باید توأمان از جریانهای غالب فلسفی و ادبیِ سدۀ معاصر چشم برداریم و ریشههایِ فلسفه و ادبیات را، در سپیدهدمِ فلسفه یعنی در یونان باستان، و ذیل مفاهیم کلیِ فیلوسوفیا و پویسیس، جستوجو کنیم؛ چراکه بازگشت به سرآغازها تنها راهِ برون رفت از بنبستهایِ فکری-فلسفی است. نخستین گام برایِ این اقدامِ خطیر بازخوانی و تحلیلِ دیالوگهایِ افلاطونی است و ادبیات نزد افلاطون عنوانی است که برایِ معرفی پژوهشی از این دست برگزیده شدهاست.
ارکان ادبیات کودک
کتاب ارکان ادبیات کودک با چند هدف تالیف شده است.
اول: مباحث اصلی ادبیات کودک مانند چیستی ادبی، مفهوم کودک و کودکی از منظر روان شناختی و جامعهشناختی، مخاطبشناسی، انواع ادبیات کودک، داستان، شعر و سرانجام کتابهای تصویردار را پوشش دهد.
دوم: روش پژوهش در آن رعایت شود، از جمله تفکیک درست مباحث، تازگی مطالب، آوردن استدلال و نمونه، بهرهگیری از منابع مهم، رعایت امانت در نقل از اسناد و همچنین برخورداری از بافتی منسجم و انداموار.
سوم: بدون ورود به منازعات تئوریک، بیانی ساده در پیش گیرد.
چهارم: کاربردی باشد و همچون متنی درسی به کار دانشجویان این رشته و نیز علاقهمندان عام بیاید.
پنجم: مباحث نظری را با مثالهایی از داستان، شعر و تصویر، وضوح بخشد و در عین حال نوعی آنتولوژی و دستچین از آثار مهم فارسی و غیرفارسی این گونه ادبی به دست دهد.
مدخل حماسۀ ملی ایران
مدخل داستان معاصر فارسی
این کتاب کوششی است برای بررسی کوتاه تاریخ ادبیات داستانی معاصر ایران. در اینجا گزارش تاریخی جریانها را به دلیل وابستگی صعود و افول گونه های ادبی به تحولات سیاسی سودمندتر از دیگر رویکردها دانستیم و بیشتر از نویسندگان صاحب صناعتی یاد کردیم که بر سنت داستان نویسی فارسی تأثیر گذاشته اند.
تأکید بیشتر بر رمان به دلیل غالب بودن این قالب در میان تمامی اشکال ادبی روزگار ماست. در تحلیل رمان هم بر دو گرایش مرتبط با ادبیات تکیه کردیم و از برخی ابزارهای آنها در حد مقدور سود جستیم: یکی روایت شناسی و دیگری جامعه شناسی ادبیات؛ اولی جنبه های شکلی و دومی جنبه های محتوایی تحلیل را پوشش میدهند. اولی بیشتر به سراغ ساختار پیرنگ می رود و دومی بیشتر با کنش اجتماعی شخصیت در پیرنگ سر و کار دارد ؛ دو سازه ای که وجه اصلی تمایز رمان را با قصه و سایر شکل های روایی مشخص می كند. در روایت شناسی بیشتر از رویکردهای شناخته شدة روایتشناسان ساختارگرا بهره بردیم و در جامعه شناسی ادبیات به کاربردی ساده از مفهوم « قهرمان مسئله دار» از منظر گئورگ لوکاچ و لوسین گلدمن – فارغ از پیچیدگی های آنها- بسنده کردیم.
مدخل سبک هندی
" سبک هندی" اصطلاحی است که با تسامح، به چندین شیوه سرایش شعر فارسی اطلاق می شود که از اواخر قرن دهم تا اواخر قرن دوازدهم هجری قمری در مرزهای ایران و تا اواخر قرن سیزدهم هجری قمری در شبه قاره رایج بوده است.
شاعران و منتقدان همان قرون برای دسته بندی شعر دوره خود مرزهای بندی های دقیق تری قائل بوده اند که در این کتاب ویژگی های شعر دوره سبک هندی با اتکا بر همان دسته بندی ها تعیین شده است. این کتاب شامل مقدماتی از مباحث تاریخی، فرهنگی و ادبی است و تصویری کلی از شعر فارسی در این دوره و قالب ها، شیوه ها و طرزهای آن ارائه می کند.
مدخل شعر معاصر فارسی (۱۳۹۲-۱۲۸۵)
این کتاب کوششی است برای معرفی منسجم و نظاممند شعر فارسی در یک قرن اخیر، مؤلف ضمن عبور از کلیشههای رایج، روایتی از شعر معاصر ایران به دست میدهد؛ که اساس آن را ایدهها و مفاهیم موجود در شعر و نقد ادبی معاصر ایران و نسبت آنها با یکدیگر بر میسازد. ابتدا «روایت معیار»، شعر معاصر ایران معرفی و نقد شده است. سپس با اصلاح روایت رسمی و معیار، روایت جدیدی عرضه شده که هم مبتنی بر دادهها و شواهد تاریخی و هم مبتنی بر دیدگاهی منسجم است. این اثر یک جریانشناسی توصیفی و مفهومی از شعر ایران است که در پایان، گزارشی تاریخی از شعر معاصر ایران هم به آن افزوده شده است. مزیت کتاب حاضر آن است که «شعر معاصر» را منحصر در «شعر نو» ندانسته و به انواع شعر قدمایی در دورۀ معاصر نیز میپردازد. همچنین کتاب، تصویری از تحولات شعر معاصر، پس از انقلاب اسلامی هم ترسیم کردهاست که در اغلب آثار دیگر مغفول مانده است.
