سه شنبه ۱۳۹۷/۹/۲۰
Skip Navigation Linksانتشارات فاطمی > آرشیو اخبار > متن خبر

در مسیر هنرمند شدن، 101 باید وجود دارد

اولین چیزی که باید برای هنرمند شدن یاد بگیرید چیست؟ «جواب این است که هنر می‌تواند هر چیزی باشد.» دومین موردی که باید یاد بگیرید چیست؟ «یاد بگیرید که بکشید.».

کتاب «101 باید در مسیر هنرمند شدن»، نوشته‌ی هنرمند و معلم، کیت وایت است که در قالب نکاتی، اصول فنی و همچنین بینش هنری لازم برای هنرمند شدن را آموزش می‌دهد. این 101 باید، ابزارهایی برای ایده‌های هنری دانشجویان هنر و مجموعه‌ای از اصول هنرمند شدن را ارائه می‌دهد. در کنار هر یک از این بایدها، یک نقاشی یا طرح وجود دارد که اغلب بر اساس آثار هنری تاریخی و یا معاصر طراحی شده و با متن آن قسمت از کتاب در ارتباط است.

 کتاب «101 باید در مسیر هنرمند شدن» با ترجمه‌ی کیوان خلیل‌نژاد به تازگی چاپ شده است. برای خرید این کتاب با 10% تخفیف اینجا کلیک کنید

کیت وایت متولد سال 1951 در وِست ویرجینیا است. وایت دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته‌ی هنرهای زیبا در دانشگاه هاروارد گذرانده و تا کنون موفق به کسب جوایز متعددی شده است.

کیت وایت در مقدمه کتاب نوشته است:

هنر انگاره‌ای همگانی است؛ انگاره‌ای که در هر فرهنگی یافت می‌شود. هر قالب جسمانی که به خود بگیرد، هر چالش احساسی، زیبایی‌شناسانه یا روانکاوان‌های که پیشنهاد کند برای فهم و ادراک هر فرهنگی از خویشتن ضروری است. من سعی کرده‌ام، با حفظ این طرز فکر در ذهن، مضمون این کتاب را بسط بدهم. هرچند ممکن است اصولاً هنرجویان و آموزگارانِ هنر خوانندگان آن باشند، اما تجربۀ کار هنری پیش‌نیاز مطالعۀ آن نیست. درس‌هایی که در مسیر هنرآموزی تدریس می‌شوند، به تمامی آنچه تجربه می‌کنیم وابسته‌اند. هنر از زندگی جدا نیست؛ هنر همان توصیف زندگی‌هایی است که ما از سر گذرانده‌ایم.

بنابراین کتاب حاضر به تمامی کسانی تعلق دارد که به هنر اهمیت می‌دهند و شیوه‌ای است که هستی ما را غنا می‌بخشد. انسان‌ها ده‌ها هزار سال مشغول ساختن اشیای هنری بوده‌اند؛ اما مدارس هنری تاحدودی پدیده‌ای نوظهورند. معمولاً هنرمندان آموزش‌های لازم را در قالب کارآموز نزد هنرمندان کارآزموده یا در آتلیه‌هایی که یک استاد آن را اداره می‌کرد، می‌دیدند. اما مدارس هنری معاصر، به‌مثابۀ بخشی از مجموعۀ بزرگِ آموزشِ آزاد هنری، تجربۀ جمعی متفاوتی است. مدارس هنری شیوه‌هایی را بازنمایی می‌کنند که در آن ما هنر را به‌مثابۀ امتداد فرهنگ روزمره درک می‌کنیم. هنر همه‌جا هست؛ شیوه‌ای که آن را می‌سازیم، آن را می‌بینیم و تحلیل می‌کنیم، پیوسته پروراندن آن است.

این همان گذار و دگرگونی مداوم و بی‌وقفۀ هنر است که محتوای این کتاب را تعیین کرده است. برخی از درس‌های آن به ناچار دربارۀ شیوه‌های ساخت و ارائۀ هنر است، اما آن‌ها بیشتر ضرورت تحقیق، دانستن و تردیدکردن را به ما یادآوری می‌کنند.

زمانی‌ که هنرآموز بودم هرگز تصور نمی‌کردم روزی آموزگار شوم. تمامی تمرکز من بر این بود که یک سازنده (خالق) شوم. احساسات من در این زمینه تحت‌تأثیر ایده‌ای از جرج برنارد شاو بود که می‌گفت: «کسی که می‌تواند می‌سازد، آن‌که نمی‌تواند تعلیم می‌دهد ». پس از چندین دهه فعالیت دریافتم که تمامی آن بحث‌های نقادانۀ آغازین که از نیاز به دانستن و شور انجام کارها نشأت می‌گرفت با سیری فزاینده در گفتگوهایی که با همکاران هنرمندم داشتم، کمرنگ شد. من نیروی بازگشت به آغاز، آزمودن فرضیه‌های اساسی و پرسیدن سؤال‌های اولیه را از دست دادم. هم‌چنان‌که توانایی من در دستیابی به چشم‌اندازهای جدید در هر بخشی از این مسیر دشوارتر و فاصله بیشتر می‌شد. آنگاه که فاصله شکل گرفت، شروع کردم به اندیشیدن دربارۀ چیزهایی که در مدرسۀ هنری درباره‌شان بحث می‌کردیم و این‌که چرا آن بحث‌ها نباید متوقف شوند. موضوعاتی که ما هنرجویان در مدرسۀ هنری با آن‌ها مواجه‌ایم یکسره درس زندگی‌اند و باید همواره با ما باقی بمانند. درحقیقت، بدون آن‌ها ما شاگرد زندگی به‌حساب نمی‌آییم.

برای خرید این کتاب با 10% تخفیف، اینجا کلیک کنید.

 

گروه بندی کتاب ها