جمعه ۱۳۹۶/۹/۲۴
Skip Navigation Linksانتشارات فاطمی > آرشیو اخبار > متن خبر

واکنش رسانه‌های جهانی به درگذشت دکتر مریم میرزا خانی

 

در گذشت مریم میرزاخانی نابغۀ ریاضی جهان خبر تلخی بود. او در 40 سالگی بعد از مبارزۀ چهارساله با سرطان، دارفانی را وداع گفت. او تنها زن و تنها ایرانی‌ای بود که مدال فیلدز را بدست آورد. درگذشت او موجی از تأسف جوامع علمی جهان را فرا گرفت و مقالات متعددی در این باره نوشته شد. در اینجا به چند نمونه از این مقالات اشاره می‌شود:

نیویورک تایمز در مقاله‌ای به قلم کنت چانگ، نویسنده‌ای با اصالت آسیای شرقی و متولد فیلادلفیا دربارۀ مریم میرزاخانی منتشر کرد و بسیار از میرزاخانی تمجید کرد. در بخشی از این مقاله از قول دکتر پیتر سارناک ریاضی‌دان دانشگاه استنفورد که متولد ژوهانسبورگ است آمده: درگذشت مریم میرزا خانی ضایعۀ بزرگی برای جامعۀ ریاضی جهان بود. او مشکلات زیادی از ریاضی را حل کرد و راه‌حل‌های جدیدی برای برخی مسائل مطرح نمود. برای مشاهدۀ گزارش کامل مطلب نیویرک تایمز، اینجا را کلیک کنید.

اما مجله نیویورکر که مجله‌ای فرهنگی، سیاسی و ادبی محسوب می‌شود در مطلبی با قلم سیوبهان رابرتز نویسنده کانادایی شرح مفصلی از زندگی مریم میرزاخانی نوشت. در این مطلب رابرتز از توانایی‌های بالای میرزاخانی نوشت. او در این مقاله نسبتا احساسی می‌نویسد: او در منزل خود در نزدیکی دانشگاه استنفورد عادت داشت که بر روی زمین بنشیند و ساعت‌ها روی صفحات کاغذ ایده‌ها، نمودارها و فرمول‌های ریاضی را ترسیم کند که سبب می‌شد دخترش به او بگوید: «مامان باز داره نقاشی می‌کنه!»

همچنین به نقل از رویا بهشتی زواره ریاضیدان فعال در دانشگاه واشنگتن در سنت‌لوئیس که دوستی دیرینه‌ای با مریم داشت، اشتیاق وی به ریاضیات از همان سال‌های نوجوانی مشهود بود. بهشتی در این‌باره می‌گوید: یک شور و شعف خالصانه فعالیت‌های مریم را به پیش می‌برد. بسیاری از مردم از فروتنی و آرامش او صحبت کرده‌اند اما او در کنار این ویژگی، بسیار بسیار بلندهمت بود و از همان سال‌های جوانی مشخص بود که چه اهداف بلندی در نظر داردادامۀ این مطالب را، اینجا بخوانید.

انجمن ریاضی آمریکا نیز در سایت خود چنین نوشت: میرزاخانی استاد دانشگاه استنفورد و یک ریاضیدان بسیار ارجمند بود که کمک های چشمگیری به هندسه و سیستم های دینامیکی کرد. کار او مانند یک پل شاخه‌های مختلف ریاضی از جمله هندسه هذلولوی، آنالیز مختلط، توپولوژی، سیستم­‌های دینامیکی و...را به هم متصل کرد و بر همۀ آن‌ها تأثیرات عمیقی گذاشت. ادامۀ مطلب را از اینجا بخوانید.

تهران تایمز واکنش چهره‌های برجستۀ کشورمان را در از دست دادن این دانشمند جوان منعکس کرده است. مانند:

فیروز نادری از مدیران ارشد ناسا در مورد مریم میرزاخانی نابغه ریاضی ایران نوشت: «امروز یک چراغ خاموش شد. این قلبم را به درد می‌آورد... خیلی زود رفت.»

گری لوئیس نمایندۀ سازمان ملل متحد در ایران در توییتر خود چنین نوشت با ابراز تاثر از درگذشت میرزاخانی و آرزوی آمرزش برای وی، نوشت: او یک دختر، همسر، مادر و استاد ایرانی هوشمند بود. 

 آقای دکتر روحانی رئیس جمهور نیز در فقدان مریم میرزاخانی چنین گفت: درگذشت اندوه‏بار مریم میرزاخانی، نابغۀ نامدار ریاضی ایران و جهان را تسلیت می‌گویم و از درگاه خداوند متعال برای ایشان رحمت الهی و برای عموم بازماندگان صبر و اجر مسألت دارم.

ادامۀ این مطلب را در وب سایت تهران تایمز دنبال کنید.

مویرا چاس در مقالۀ احساسی خود در مورد میرزاخانی در مجله کوانتا (مجلۀ آنلاینی که توسط بنیاد سیمونز راه اندازی شده است تا درک عمومی علم را افزایش دهد) نوشته است:

غم و اندوه خبر مرگ مریم میرزاخانی مرا مجبور کرد که هر مقاله ای را که می‌توانستم در مورد او پیدا کنم بخوانم، و وقتی که نمی‌توانستم مقالات بیشتری پیدا کنم، شروع به خواندن نظرات خوانندگان کردم. بسیاری از آن‌ها نوشته بودند "غیرقابل قبول و غیر قابل درک"!... 

او ستاره سخنرانی‌ها نبود؛ تنها ستارۀ ایده‌های ریاضی بود. در پشت آرامشش، می‌توان پایبندی قوی و عمیق ایده‌ها و اشتیاق به ریاضیات و همچنین تلاش ماندگار برای درک لحظۀ فوق العادۀ "آهان!" را دریافت. این لحظه اغلب سال‌ها برای او طول می‌کشید، زیرا او روی پرسش‌های عمیق کار می‌کرد. برای مشاهدۀ گزارش کامل، اینجا را کلیک کنید. 

اندرو میرز و بجورن کاری از دانشگاه استنفورد این دانشمند جوان را بسیار ستوده‌اند. در این مقاله نظرات دانشمندان مختلف دربارۀ میرزاخانی آمده است

مک مولن استاد راهنمای مریم، او را به عنوان «بلندهمت بی باک» توصیف کرد. پایان نامۀ او در سال 2004 شاهکار بود. در آن، دو مشکل طولانی مدت را حل کرد.

به گفتۀ بنسون فارب، ریاضیدان دانشگاه شیکاگو، در پایان نامۀ مریم هر دو راه حل می‌تواند جداگانه مورد توجه قرار گیرد، اما میرزاخانی این دو را در یک پایان نامه توصیف کرد که «واقعا دیدنی» بود.

استیون کرچفف در زمان برنده شدن جایزه مدال فیلد میرزاخانی، گفت: "آنچه در مورد مریم بسیار مهم است و او را واقعا متمایز می‌سازد، این است که چگونه تکه‌های جدا از هم را کنار هم می‌گذارد."

رالف کوهن، استاد ریاضیات باربارا کیمبال براونینگ در استنفورد، مریم را همکاری فوق‌العاده معرفی کرده است، کسی که نه تنها یک محقق درخشان و بی‌باک، بلکه یک معلم عالی و مشاور فوق‌العاده نیز بوده است.

برای دیدن سایر مقالاتی که در مورد این دانشمند ارجمند کشورمان نوشته شده‌است به وب سایت انجمن ریاضی آمریکا مراجعه کنید.

 

روحش شاد و یادش گرامی

گروه بندی کتاب ها